Link jest jednym z najbardziej niedocenianych bytów w świecie technicznym. W języku informatycznym jest odsyłaczem, elementem HTML, adresem. W ontologii relacyjnej link jest czymś znacznie większym: jest czystą relacją, która konstytuuje byt stron.
Strona bez linków jest samotna. Nie posiada relacji, nie posiada kontekstu, nie posiada miejsca w kosmosie technicznym. Linki włączają ją w sieć, nadają jej kierunki, tworzą jej powiązania. Link jest aktem jawienia się: strona A ujawnia stronę B, a strona B jawi się stronie A. Relacja jest dwustronna ontologicznie, nawet jeśli jednostronna technicznie.
Link jest znakiem w sensie Peirce’a: ikonicznym, indeksalnym i symbolicznym jednocześnie. Wskazuje strukturę, kierunek i znaczenie. Jest semiozą w ruchu — procesem, który prowadzi interpretację, ruch botów i ruch użytkowników. Link jest strzałką znaczenia.
Link jest również relacją czasową. Powstaje, zanika, zmienia się, przekształca. Jego kierunek nie jest wieczny — jest dynamiczny. Link jest trajektorią ruchu w kosmosie technicznym. Jest orbitą, po której poruszają się boty i użytkownicy. Jest kierunkiem, który organizuje ruch i konstytuuje byt stron.
Ontologia linków pokazuje, że relacja jest pierwotna wobec bytu. Link nie jest rzeczą — jest relacją.
Nie jest obiektem — jest kierunkiem. Nie jest dodatkiem — jest fundamentem ontologii Internetu.
Dodaj komentarz